Kardeşler Arasındaki Kıskançlık Problemleri Nasıl Engellenebilir

Her anne babanın sorunudur çocuklar arasındaki kıskançlık kavgaları. Ani çıkışlar, öfke krizleri. Bu durum aslında rutinde var olan çok normal, insani bir tavırdır. Önemli olan bu davranış biçiminin hastalık derecesinde ilerlememesidir. Bu konuda da anne ve babaya çok önemli görevler düşüyor. Çocuklar arasındaki adaleti kurmak ve bunu korumak gerekir.

Kardeş Kıskançlığı Neden Kaynaklıdır

Daha önce evde tek hâkimiyet kendine ait iken birden bire bu duruma ortak olacak bir tehlikedir aslında çocuk beyninde bu kişi. Çocuklar sevgi kavramını çok anlamayabilirler. Onlara göre çok sevdikleri bir uyku oyuncağı ile başka birini sevmek arasında çok da bir fark yoktur. Çocuktan beklentileri biraz daha aza indirgersek onu daha iyi ve kolay anlayabiliriz. Çocuklara gebelik sırasında yada bebek eve geldiği zamanda kendisine bir rakip değil sadece onun da zamanla sevebileceği, bir süre sonra kendine bir oyun arkadaşı olabileceği duygusu ve düşüncesi aşılanırsa bilinç altı farklı yorumlayabilir. Sadece kendine ait olan anneyi, babayı veya bir oyuncağı paylaşmak istememesi çok normal ilk zamanlar. Temel faktörleri zaten zamanla kabullenip kendiliğinden kabullenecektir. Bu durumda tetikleyici faktörlere dikkat etmek gerekir. Anne, baba tutumu yine çok önem taşır.

Anne Ve Baba Tutumu Nasıl Olmalıdır

Öncelikle anne ve babanın panik olması, beklemedik tepkiler karşısında soğukkanlı durup olayı birlikte değerlendirmesi önem taşır. Alınan kararlar karşısında kararlı olması gerekir. Çocukların verdikleri tepkiler kendini ifade etme biçimidir. Kardeşler arasında adaleti sağlamak önem taşır. Fikirlerine saygı duymak gerekir. Dinlemek en iyi iletişim yöntemidir. Her çocuğun özel olduğunu kendine hissettirilmesi gerekir.

Kıskançlık Krizleri Nasıl Atlatılır

Olası bir kıskançlık kavgası veya krizi sırasında neden ve sonuç ilişkisi kurmak sorunun neden kaynaklandığını bulmaya yardımcı olabilir. Tetikleyen duygu, düşünce ya da davranış nedir. Bu soruların sorulması kendi içinizde gözlem yapmanız gereklidir. Eğer sebebi biliyorsak çözüm odaklı olmalıyız. Çocukların anlayabileceği kolay cümleler kurarak gereksiz bir davranış olduğunu anlatmanız işe yarayabilir. Sabır gerektiren bir süreçtir. İlk denemelerde sonuç alınamayabilir bu sizi korkutmasın. Çocuklar duyguları zayıf olduğundan yönlendirilmesi kolaydır. Aşılamayan sorunlar olduğunda, çözümlerin tükendiğini düşünüyorsanız profesyonel birinden yardım almak gerekir.

 

Reply